Ο εχθρός μας δεν είναι ο μπάτσος ή ο αναρχικός, ούτε ο φασίστας ή ο κομμουνιστής, ο εχθρός μας δεν είναι ο εξουσιαστής ή ο βάνδαλος, δεν είναι ο καπιταλιστής ή ο σοσιαλιστής, ούτε το κυβερνών κόμμα ή η αντιπολίτευση, δεν είναι το ΠαΣοΚ ή η Νέα Δημοκρατία ή το ΚΚΕ, το Σύριζα, το ΛΑοΣ ή οι Οικολόγοι-Πράσινοι, δεν είναι ούτε ο πρωθυπουργός ή ο υπουργός Δημοσίας Τάξης (ή Προστασίας του Πολίτη) ή οι 300 βουλευτές που ως επί το πλείστον τους θεωρούμε διεφθαρμένους.
Ο πρωταρχικός εχθρός μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας και οι πεποιθήσεις μας, που έχουμε επιλέξει να αποκοπούμε από τα πάντα γύρω μας και με δυσκολία βλέπουμε κάποια ουσιαστική σύνδεση με το οτιδήποτε μας περιβάλλει. Έχουμε επιλέξει να αποκοπούμε από τα πάντα στην φύση και επακολούθως έχουμε αποκοπεί και από τον συνάνθρωπό μας και με δυσκολία μπορούμε πια να τον κατανοήσουμε. Δεν βλέπουμε πια μέρος του εαυτού μας στον συνάνθρωπό μας ώστε να μπορούμε να καταλάβουμε τα πιστεύω του, τις ιδέες του, τα συμπεράσματά του, αυτά που λέει και τις πράξεις του.
Ως αποτέλεσμα όλοι έχουμε την αίσθηση ότι εμείς είμαστε οι σωστοί και οι άλλοι είναι οι λάθος, εμείς είμαστε οι υγιείς και οι άλλοι είναι οι άρρωστοι.
Είναι ανησυχητικό σημάδι να βλέπουμε ότι δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι συμ-πάσχουμε. Μια απλή ματιά γύρω στον κόσμο μας κάνει προφανές το γεγονός ότι όλοι συμπάσχουμε. Ναι, μας διαφεύγει ότι όλοι συμπάσχουμε από την ίδια αρρώστια και έχουμε τα ίδια συμπτώματα.
Και αν και αυτό είναι αλήθεια πρέπει όμως συνάμα να μπορούμε να δούμε ότι μπορούμε να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούμαστε, αν δεν είμαστε ήδη.
Μπορούμε να βγούμε από το αδιέξοδο μόνο όταν όταν δούμε μέρος του εαυτού μας στον άλλο και έτσι αρχίσουμε να τον κατανοούμε ώστε τελικά να μπορούμε να επικοινωνήσουμε πολιτισμένα χωρίς να αλληλο-σκοτωνόμαστε όταν διαφωνούμε.
Όλοι θέλουμε την ελευθερία και την ευτυχία και δεν υπάρχει τίποτα κατακριτέο σε αυτό. Χωρίς ελευθερία και ευτυχία οποιοδήποτε έμβιο ον πεθαίνει αργά ή γρήγορα.
Όμως,
Για να είναι ένας ελεύθερος δεν σημαίνει ότι κάποιος άλλος πρέπει να είναι σκλάβος,
Για να είναι κάποιος ευτυχισμένος δεν σημαίνει ότι κάποιος άλλος πρέπει να είναι δυστυχισμένος,
Για να επιβιώσει κάποιος δεν σημαίνει ότι κάποιος άλλος πρέπει να πεθάνει.
Αυτά είναι τα πιστεύω που πρέπει να αλλάξουμε αν θέλουμε να μην καταστραφούμε και αν θέλουμε να εξελιχθούμε. Αυτά τα πιστεύω είναι συνειδητά ή υποσυνείδητα. Όπως και να’χει όμως πρέπει να τα αλλάξουμε.
Και αυτά τα καταστρεπτικά πιστεύω θα τα αλλάξουμε μόνο όταν κατανοήσουμε ότι Είμαστε Όλοι Ένα και ότι υπάρχουν Αρκετά για Όλους.