Αυτό το ευφυές ον είναι το μόνο ον πάνω στον πλανήτη που σκοτώνει το όμοιό του με ιδιαίτερα βάναυσους τρόπους και τόσο μεγάλους αριθμούς.

Αυτό το ευφυές ον αφήνει 15 χιλιάδες παιδιά να πεθαίνουν κάθε μέρα από ασιτία, —ένας αργός και οδυνηρός θάνατος— και ταυτόχρονα είναι ενάντια στην [...]]]> Το πιο ευφυές ον στον πλανήτη είναι ο άνθρωπος.

Αυτό το ευφυές ον είναι το μόνο ον πάνω στον πλανήτη που σκοτώνει το όμοιό του με ιδιαίτερα βάναυσους τρόπους και τόσο μεγάλους αριθμούς.

Αυτό το ευφυές ον αφήνει 15 χιλιάδες παιδιά να πεθαίνουν κάθε μέρα από ασιτία, —ένας αργός και οδυνηρός θάνατος— και ταυτόχρονα είναι ενάντια στην έκτρωση —ένας γρήγορος θάνατος— και κάνει πάρα πολύ δύσκολη την διαδικασία υιοθέτησης.

Ναι, αυτό το ευφυές ον προτιμά το όμοιό του να πεθαίνει αργά και οδυνηρά —ακόμη και αν είναι ένα νεαρό του μέλος με αρκετά μειωμένη ικανότητα να επιβιώσει από μόνο του— παρά να πεθάνει γρήγορα και ανώδυνα.

Όπως και προτιμά να κάνει την διαδικασία υιοθεσίας δύσκολη —μη και οι θετοί γονείς είναι ακατάλληλοι— ώστε να αφήσει ένα παιδί να πεθάνει με την ησυχία του μέσα στην δυστυχία του.

Αυτό είναι το πιο ευφυές ον πάνω στον πλανήτη Γη … που λέγεται … άνθρωπος ….

Η Γη έχει αρκετά για όλους

Διαφθορά, Αιτίες και η Ρίζα του Προβλήματος

15 χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα

Για να βγει ο άνθρωπος από το αδιέξοδο της βίας, της απομόνωσης και του διαχωρισμού που εντείνεται στην κοινωνία μας θα πρέπει να αρχίσει να νιώθει και πάλι ασφαλής.

Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να νιώθουν ασφαλείς [...]]]> “Η Γη έχει αρκετά για να καλύψει τις ανάγκες όλων,
όχι όμως και την απληστία όλων.”
— Μαχάτμα Γκάντι

Για να βγει ο άνθρωπος από το αδιέξοδο της βίας, της απομόνωσης και του διαχωρισμού που εντείνεται στην κοινωνία μας θα πρέπει να αρχίσει να νιώθει και πάλι ασφαλής.

Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να νιώθουν ασφαλείς μόνο όταν αρχίσουμε δίκαια να μοιράζουμε τους πόρους της Γης. Σήμερα, η δημιουργία κοινωνιών πρόνοιας γίνεται πια αναγκαία, όπου σε όλους θα παρέχονται τα βασικά για διαβίωση, χωρίς να απαιτείται το αντάλλαγμα της εργασίας, που βασικά είναι ένα σύστημα δουλείας, και αναπόφευκτα οδηγεί στην αντι-παραγωγικότητα και στην διαφθορά. Οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου είναι τέσσερις (4): Στέγη, τροφή, ιατρική περίθαλψη και παιδεία.

Το “Venus Project” είναι μια από τις οργανώσεις που υποστηρίζει αυτή την ιδέα.
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Venus_Project

Δυστυχώς αυτή η ιδέα δεν αντιτίθεται μόνο από τις εξέχουσες ελίτ που έχουν δήθεν πολλά να χάσουν, η πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρεί την ιδέα για παροχή των βασικών αναγκών ως παράλογη, κυρίως λόγω του ότι νομίζεται ότι αυτό θα καταλήξει στο ότι κανείς δεν θα επιλέξει πια να δουλεύει και συνεπώς δεν θα υπάρχει παραγωγή (ακόμη και για την κάλυψη των βασικών αναγκών). Το λάθος όμως εδώ είναι ότι οι άνθρωποι θα είναι πιο παραγωγικοί αν είναι ελεύθεροι να επιλέξουν να κάνουν αυτό που τους αρέσει. Βέβαια, η πιο σημαντική ερώτηση που θεωρείται και το μεγαλύτερο πρόβλημα κάτω από τις συνθήκες που παρέχονται σε όλους τα βασικά χωρίς το αντάλλαγμα της προσφοράς εργασίας είναι “ποιος θα μαζέψει τα σκουπίδια”; Δηλαδή ποιος θα κάνει τις  “ταπεινωτικές” δουλειές, αν δεν έχει ανάγκη να το κάνει;

Αυτό το πρόβλημα λύνεται απλά με την αναβάθμιση αυτών των εργασιών σε επίπεδο που αμείβονται πολύ καλά. Έτσι όταν κάποιος/α θα επιλέξει να κάνει μια από αυτές τις εργασίες θα ξέρει ότι έτσι θα μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στο εισόδημά του.

Παρόλο που η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν μπορεί να αναγνωρίσει τα παραπάνω συμφωνεί όμως (αν και δεν το αναφέρει) ότι είναι πιο λογικό να υπάρχουν 15 χιλιάδες παιδιά(!) να πεθαίνουν κάθε μέρα(!) από υποσιτισμό!! …

Η δίκαιη κατανομή των πόρων της Γης (που έχει ως αποτέλεσμα την κάλυψη των βασικών αναγκών όλων των ανθρώπων) αν και το πιο αναγκαίο βήμα για την εξέλιξή μας σήμερα, δεν είναι και το μόνο αναγκαίο. Παιδεία που να αναπτύσσει την κριτική σκέψη στον κάθε άνθρωπο είναι επίσης απόλυτα αναγκαία. Παιδεία που αντί να διδάσκει γεγονότα και απομνημόνευση θα πρέπει να ρωτάει για γνώμες και ιδέες από τους νέους και να γίνεται ανάλυση αυτών. Έτσι αναπτύσσεται η κριτική σκέψη, και μόνο έτσι εξελισσόμαστε, με ανταλλαγές ιδεών, όχι με επιβολή ιδεών.

Ακόμη το πρόβλημα του υπερπληθυσμού θα λυνόταν μέσω της αναβάθμισης της παιδείας.

Όσο ζούμε σε μια κοινωνία που μας διδάσκει τον φόβο, η πρόνοια λείπει παντελώς προς τους συνανθρώπους μας, και το πιο σημαντικό, όσο η παιδεία προς τα παιδιά και τους νέους μας είναι ανάπηρη και ελλιπής, ξεκομμένη από ανθρωπιστικά ιδεώδη και [...]]]> Η διαφθορά θα υπάρχει όσο οι άνθρωποι νιώθουν ανασφαλείς.
Το ίδιο και η απληστία …

Όσο ζούμε σε μια κοινωνία που μας διδάσκει τον φόβο, η πρόνοια λείπει παντελώς προς τους συνανθρώπους μας, και το πιο σημαντικό, όσο η παιδεία προς τα παιδιά και τους νέους μας είναι ανάπηρη και ελλιπής, ξεκομμένη από ανθρωπιστικά ιδεώδη και δεν αναπτύσσει την κριτική σκέψη, τότε έτσι θα είναι τα πράγματα, και θα συνεχίσουν να είναι επ’αόριστο …

Και για αυτά ευθυνόμαστε όλοι, και όχι κάποιοι διεφθαρμένοι λίγοι ή κάποιες εξέχουσες ελίτ. Η αιώνια δικαιολογία των πολλών για να μην κάνουν αυτά που τους αναλογούν …

Τι και αν παρθούν εκδικητικά μέτρα και επιβληθούν τιμωρίες και ποινές στους υπεύθυνους;

Αυτά είναι απλά άσκοπα μέτρα για την αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων ενός βαθύτερου προβλήματος και όχι για το ίδιο το πρόβλημα που τα δημιουργεί. Αν όλοι μας δεν ασχοληθούμε κάποτε ουσιαστικά με το βαθύτερο πρόβλημα τότε τα ΜΜΕ θα έχουν πάντα δουλειά και υλικό για να μας ενημερώνουν με θλιβερές ειδήσεις διαφθοράς … και δεν λέγεται αυτό με την πρόθεση για προσβολή κανενός μέσου ενημέρωσης.

Αλλά καλά θα ήταν να βλέπαμε και κάποια σοβαρά άρθρα από κοινωνιολόγους και άλλους επιστήμονες που να αναλύουν το θέμα της διαφθοράς και πως δημιουργείται, ποια είναι η ρίζα του προβλήματος της διαφθοράς και οι βαθύτερες αιτίες του. Έτσι μετά τα συμπεράσματα και οι ιδέες να χρησιμοποιηθούν σε κυβερνητικό εκτελεστικό επίπεδο και γενικότερα από την κοινωνία ώστε να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με την ρίζα του προβλήματος και όχι τους καρπούς (διαπλοκές, μίζες, σκάνδαλα, κτλ, κτλ) και τα εκδικητικά μέτρα που παίρνουμε ενάντια σε αυτά (τιμωρίες, δίκες, φυλακίσεις, απολύσεις, κτλ κτλ)

Θέλουμε να είμαστε καλύτεροι από αυτούς που κατηγορούμε; Τότε ας κάνουμε κάτι διαφορετικό από αυτούς, αν πραγματικά το εννοούμε ότι θέλουμε να κάνουμε κάτι καλύτερο;

Για αρχή;
Ας σταματήσουμε την εκδίκηση που διαιωνίζει το πρόβλημα, και μετά ας προχωρήσουμε σε ενέργειες για την ουσιαστική λύση. Κάθε λογικός άνθρωπος ξέρει αυτές τις ενέργειες αν κάτσει λίγο να σκεφτεί. Δεν είναι θέμα ευφυΐας αλλά θέλησης … Δεν έχουμε την θέληση ή και το κουράγιο για ουσιαστικές λύσεις … και αυτή είναι η αλήθεια.

Θα πρέπει να αναλογιστούμε αν έχουμε κουραστεί από όλα αυτά και πραγματικά θέλουμε αλλαγή ή την διαιώνιση των προβλημάτων μας. Και αυτό γιατί ο καθένας έχει τους δικούς του σκοπούς που εγγυώνται μόνο την δική του ασφάλεια …

Για αυτό και νομίζω ότι μία από τις ρίζες του προβλήματος (ίσως η πιο κύρια ή και η μόνη) είναι η ανασφάλεια που όλοι νιώθουμε κατά βάθος …

Με θιγμένο τον εγωισμό του ο σαμουράι [...]]]> Ενας πολεμοχαρής σαμουράι, λέει ένα παλιό γιαπωνέζικο παραμύθι, κάποτε προκάλεσε ένα δάσκαλο του Ζεν να του εξηγήσει την έννοια του παράδεισου και της κόλασης. Ο μοναχός όμως, απάντησε με περιφρόνηση: “Δεν είσαι παρά ένας ηλίθιος, και δεν μπορώ να χάνω τον καιρό μου με ανθρώπους σαν του λόγου σου.”

Με θιγμένο τον εγωισμό του ο σαμουράι τράξηξε οργισμένος το σπαθί του από τη θήκη ουρλιάζοντας “Θα μπορούσα να σε σκοτώσω για την αναίδειά σου.”

“Αυτό”, του είπε ήρεμα ο μοναχός, “είναι η κόλαση.”

Ξαφνιασμένος, αναγνωρίζοντας πόσο αλήθεια ήταν αυτό που έλεγε ο δάσκαλος σχετικά με την οργή που τον είχε κυριέψει, ο σαμουράι ηρέμησε, έβαλε το σπαθί στη θήκη και υποκλίθηκε ευχαριστώντας τον μοναχό για τη βαθιά του γνώση.

“Και αυτό”, είπε ο μοναχός, “είναι ο παράδεισος.”

Απόσπασμα από το βιβλίο του Daniel Goleman “Συναισθηματική Νοημοσύνη”.
Δείχνει την διαφορά ανάμεσα στο να καταλαμβάνεται κάποιος από ένα συναίσθημα και στο να αντιλαμβάνεται ότι παρασύρεται από αυτό.

Μαντείο: Αυτός είναι εσύ … Το αντίθετό σου. Το αποτέλεσμα μιας εξίσωσης που προσπαθεί να εξισορροπηθεί.

. . .

Κυρίαρχη Μηχανή: Τι θέλεις;

Νίο: Ειρήνη.

– Μάτριξ

Το παραπάνω νούμερο ισοδυναμεί με 5 επιθέσεις όπως στους δίδυμους πύργους του World Trade Center [...]]]>

Πολλά συμβαίνουν για τα οποία ευθύνονται κάποιοι ιδιαίτερα, ας τους αποκαλέσουμε ευνοούμενους. Ας μην ξεχνάμε όμως και τις δικές μας ευθύνες που πεθαίνουν 15 χιλιάδες παιδιά κάθε μέρα απλά και μόνο από έλλειψη τροφής και έλλειψη καθαρού νερού.

Το παραπάνω νούμερο ισοδυναμεί με 5 επιθέσεις όπως στους δίδυμους πύργους του World Trade Center στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

Πέντε (5!) τέτοιες επιθέσεις γίνονται κάθε μέρα(!) μόνο σε παιδιά!!!
Αλλά δεν βλέπουμε να γίνεται και πολύ θόρυβος για μια τέτοια είδηση …

Human Rights Council
Resolution 7/14. The right to food

Χάος, κάπως όπως είμαστε και εμείς οι άνθρωποι τώρα …

Μέσα σε αυτό το χάος του χυλού μέσα στο κουκούλι της κάμπιας αναδύονται, δηλαδή [...]]]>

Ο άνθρωπος εδώ και κάμποσες εκατοντάδες χρόνια βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο εξέλιξης παρόμοιο με αυτό της κάμπιας προτού γίνει πεταλούδα. Στο μεταβατικό αυτό στάδιο η κάμπια-πεταλούδα γίνεται ένας χυλός, χάος δηλαδή …

Χάος, κάπως όπως είμαστε και εμείς οι άνθρωποι τώρα …

Μέσα σε αυτό το χάος του χυλού μέσα στο κουκούλι της κάμπιας αναδύονται, δηλαδή μεταλλάσσονται κάποια κύτταρα, που είναι αυτά που θα δημιουργήσουν την πεταλούδα. Αυτά τα κύτταρα στην αρχή εκλαμβάνονται από τον οργανισμό της κάμπιας ως εχθρικά (καρκινικά) και δέχονται επίθεση για να εξαλειφθούν.

Αυτά τα καινούργια κύτταρα έχουν ονομαστεί από τους βιολόγους ως τα “φαντασιογόνα κύτταρα” (imaginal cells) γιατί είναι αυτά που έχουν στην φαντασία τους την δημιουργία κάτι εντελώς καινούργιου. Η πεταλούδα διαφέρει παντελώς από την κάμπια.

Και ενώ τα “φαντασιογόνα κύτταρα” δέχονται επίθεση στην αρχή, επειδή συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται σε ρυθμούς πιο γρήγορους από αυτούς που εξαλείφονται τελικά φτάνουν την κρίσιμη μάζα και υπερέχουν. Τότε αρχίζουν να σχηματίζουν και να δημιουργούν την πεταλούδα.

Αυτό είναι περίπου και το στάδιο της ανθρωπότητας το οποίο διανύουμε, θα έλεγα για κάμποσες εκατοντάδες χρόνια τώρα. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να επιταχύνουμε την διαδικασία ώστε να φτάσουμε πιο γρήγορα στον βαθμό της κρίσιμης μάζας και να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο πιο εξελιγμένο πολιτισμό τον οποίο φανταζόμαστε.

Όλα εξαρτώνται από το τι θέλουμε και τι επιλέγουμε, αλλά πρώτα, από το τι φανταζόμαστε …

Όλα εξαρτώνται από τα “φαντασιογόνα” κύτταρα …

Θα επιλέξουμε να είμαστε εμείς αυτά;