Έχουμε φτιάξει ένα κόσμο όπου η επιβίωσή μας στηρίζεται στο να είμαστε δυστυχισμένοι. Και αυτό το κατεστημένο μας φαίνεται αδύνατο να το αλλάξουμε.

Αν δεν υπήρχαν αρνητικές ειδήσεις οι δημοσιογράφοι θα πέθαιναν της πείνας … διότι έτσι το έχουμε φτιάξει ώστε οι θετικές ειδήσεις [...]]]> Ο παραλογισμός που βασιλεύει σε αυτό τον κόσμο γίνεται ολοένα και πιο προφανής.

Έχουμε φτιάξει ένα κόσμο όπου η επιβίωσή μας στηρίζεται στο να είμαστε δυστυχισμένοι. Και αυτό το κατεστημένο μας φαίνεται αδύνατο να το αλλάξουμε.

Αν δεν υπήρχαν αρνητικές ειδήσεις οι δημοσιογράφοι θα πέθαιναν της πείνας … διότι έτσι το έχουμε φτιάξει ώστε οι θετικές ειδήσεις να μην πουλάνε … δεν μας ενδιαφέρουν … είμαστε εθισμένοι στην μιζέρια …

Οι γιατροί και οι φαρμακοβιομηχανίες επιβιώνουν μόνο γιατί οι αρρώστιες διαιωνίζονται … και πρέπει να διαιωνίζονται. Ακόμη αναρωτιούνται κάποιοι για τις φήμες που ακούγονται για την καινούργια γρίπη και τις επικείμενες πανδημίες κάθε λίγα χρόνια;

Χάρις στο στρατιωτικό-πολεμικό κατεστημένο επιβιώνουν χιλιάδες άνθρωποι, άσχετα αν όλοι υποφέρουμε από αυτό … όλοι μας το υποστηρίζουμε, λίγο ή πολύ …

Χωρίς κακοποιούς οι αστυνομικοί θα μείνουν χωρίς δουλειά …

Και δεν νομίζω ότι χρειάζονται άλλα παραδείγματα … νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε …

Χωρίς δυστυχία δεν μπορούμε να επιβιώσουμε … τόσο παράλογοι είμαστε …

Όταν η “καταπιεστική εξουσία” κάνει κάτι καλό ή τουλάχιστον προσπαθεί, στην 1η περίπτωση αγνοείται και στην 2η χλευάζεται. Οπότε γιατί ο κάθε ηγέτης κάτω από αυτές τις συνθήκες “να βγάλει το φίδι από την τρύπα”; Και μάλιστα [...]]]> Το πιο σοβαρό έγκλημα σήμερα είναι να μην έχει κάποιος το “γνώθεις αυτόν” ή η υποκρισία του δήθεν “αδιάφθορου.”

Όταν η “καταπιεστική εξουσία” κάνει κάτι καλό ή τουλάχιστον προσπαθεί, στην 1η περίπτωση αγνοείται και στην 2η χλευάζεται. Οπότε γιατί ο κάθε ηγέτης κάτω από αυτές τις συνθήκες “να βγάλει το φίδι από την τρύπα”; Και μάλιστα ένα φίδι το οποίο όλοι μαζί δημιουργήσαμε;

Ο οποιοσδήποτε τίμιος με τον εαυτό του θα παραδεχόταν ότι περίπου τα ίδια θα έκανε στην θέση του οποιοδήποτε ηγέτη, όπως και τα κάνουμε ήδη στην καθημερινή μας ζωή με τους άλλους … Ακόμη και η ιστορία το δείχνει αυτό … ξανά και ξανά  …. και ξανά …

Η κάθε “καταπιεστική εξουσία” υποστηρίζεται πάντα από τον λαό, τους πολλούς, αυτό πάντα ήταν η αλήθεια, αλλά σήμερα είναι φως-φανάρι μιας και οι πιο πολλές κυβερνήσεις παίρνουν την διακυβέρνηση μιας χώρας με δημοκρατικές διαδικασίες. Αλλά ούτε αυτό έχει πια σημασία … ακόμη είμαστε “οι εκμεταλλευόμενοι“, και έτσι βεβαίως την επόμενη μέρα των εκλογών όλοι μπαίνουμε ξανά στους αιώνιους ρόλους μας, τους κατήγορους και κατηγορημένους. Δεν έχει σημασία ποια είναι η κυβέρνηση, εμείς “το βιολί μας” …

Εμείς τους κάνουμε έτσι αγαπητοί … εμείς … και το θλιβερό είναι ότι το ξέρουμε, γιατί είναι τόσο τραγικά ολοφάνερο. Αλλά δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, και σαν μικρά παιδάκια παίζουμε το θέατρο των “κατηγορώ” και “παίζω” με τις ταμπέλες του τι είναι ο ένας και τι είναι ο άλλος … αναρχικός, φασίστας, μπάτσος, καπιταλιστής, κομμουνιστής; … Και έτσι έχουμε την “εύκολη λύση” της ταμπέλας, που μας απαλλάσσει από τις βαθιές αναλύσεις και δικαιολογεί τις κάθε είδους πράξεις μας, όσο ακραίες και αν είναι …

Όμως τώρα οι σημαντικές ερωτήσεις είναι άλλες …

Πότε θα μάθουμε από την ιστορία;
Πότε θα την ερμηνεύσουμε με ένα τρόπο ώστε να διδαχθούμε το απλό μάθημα της συνεργασίας και του ότι όλοι κατά βάθος είμαστε ίδιοι;
Πότε θα πάψουμε να επαναλαμβάνουμε την τραγική μας ιστορία;

Το ότι δεν μαθαίνουμε από την ιστορία και συνεχίζουμε αδιάκοπα να κατηγορούμε αντί να συνεργαζόμαστε δείχνει τον παραλογισμό όλων μας …

Και αυτό είναι το θλιβερό και τραγικό θέατρο του παραλόγου που έχει καταντήσει ο κόσμος μας σήμερα …

Βγήκα έξω μοναχός μου για να πάω στο ραντεβού μου. Αλλά ποιος είναι αυτός που με ακολουθεί μες στο αθόρυβο σκοτάδι;

Κινούμαι κατά μέρος για να αποφύγω την παρουσία του αλλά δεν του ξεφεύγω.

Κάνει τη σκόνη να σηκώνεται με το κορδωμένο και θρασύ περπάτημά του’ προσθέτει τη δυνατή φωνή του σε κάθε [...]]]>

Βγήκα έξω μοναχός μου
για να πάω στο ραντεβού μου.
Αλλά ποιος είναι αυτός
που με ακολουθεί μες στο αθόρυβο σκοτάδι;

Κινούμαι κατά μέρος
για να αποφύγω την παρουσία του
αλλά δεν του ξεφεύγω.

Κάνει τη σκόνη να σηκώνεται
με το κορδωμένο και θρασύ περπάτημά του’
προσθέτει τη δυνατή φωνή του
σε κάθε λέξη που εκστομίζω.

Είναι ο μικροπρεπής εαυτός μου,
κύριέ μου,
δεν νοιώθει καμία ντροπή’
αλλά εγώ ντρέπομαι
να έρθω στην πόρτα σου
με αυτόν συντροφιά.

Γκιτάντζαλι
Ποιητικά Αφιερώματα
Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ

Αυτό το ευφυές ον είναι το μόνο ον πάνω στον πλανήτη που σκοτώνει το όμοιό του με ιδιαίτερα βάναυσους τρόπους και τόσο μεγάλους αριθμούς.

Αυτό το ευφυές ον αφήνει 15 χιλιάδες παιδιά να πεθαίνουν κάθε μέρα από ασιτία, —ένας αργός και οδυνηρός θάνατος— και ταυτόχρονα είναι ενάντια στην [...]]]> Το πιο ευφυές ον στον πλανήτη είναι ο άνθρωπος.

Αυτό το ευφυές ον είναι το μόνο ον πάνω στον πλανήτη που σκοτώνει το όμοιό του με ιδιαίτερα βάναυσους τρόπους και τόσο μεγάλους αριθμούς.

Αυτό το ευφυές ον αφήνει 15 χιλιάδες παιδιά να πεθαίνουν κάθε μέρα από ασιτία, —ένας αργός και οδυνηρός θάνατος— και ταυτόχρονα είναι ενάντια στην έκτρωση —ένας γρήγορος θάνατος— και κάνει πάρα πολύ δύσκολη την διαδικασία υιοθέτησης.

Ναι, αυτό το ευφυές ον προτιμά το όμοιό του να πεθαίνει αργά και οδυνηρά —ακόμη και αν είναι ένα νεαρό του μέλος με αρκετά μειωμένη ικανότητα να επιβιώσει από μόνο του— παρά να πεθάνει γρήγορα και ανώδυνα.

Όπως και προτιμά να κάνει την διαδικασία υιοθεσίας δύσκολη —μη και οι θετοί γονείς είναι ακατάλληλοι— ώστε να αφήσει ένα παιδί να πεθάνει με την ησυχία του μέσα στην δυστυχία του.

Αυτό είναι το πιο ευφυές ον πάνω στον πλανήτη Γη … που λέγεται … άνθρωπος ….

Η Γη έχει αρκετά για όλους

Διαφθορά, Αιτίες και η Ρίζα του Προβλήματος

15 χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα

Προφανώς γιατί αυτό κάνει τα πράγματα πολύ πιο εύκολα.

Λέω κάποιος είναι κομμουνιστής ή καπιταλιστής, φασίστας, σοσιαλιστής ή χριστιανός, μουσουλμάνος ή όποια άλλη ταμπέλα … και τελείωσα …Τώρα μπορώ να τον περιφρονήσω, να το βαρέσω ή και να [...]]]> Οι εύκολες κατηγοριοποιήσεις και οι ετικέτες (ή κοινώς ταμπέλες) είναι αναγκαίες για τους πιο πολλούς ανθρώπους για να λειτουργήσουν.

Προφανώς γιατί αυτό κάνει τα πράγματα πολύ πιο εύκολα.

Λέω κάποιος είναι κομμουνιστής ή καπιταλιστής, φασίστας, σοσιαλιστής ή χριστιανός, μουσουλμάνος ή όποια άλλη ταμπέλα … και τελείωσα …Τώρα μπορώ να τον περιφρονήσω, να το βαρέσω ή και να τον σκοτώσω χωρίς πολύ σκέψη … και χωρίς καμία τύψη …

Γιατί τώρα ξέρω ποιος είναι …
Έχω μια ταμπέλα που λέει τα πάντα για αυτόν …

Για να βγει ο άνθρωπος από το αδιέξοδο της βίας, της απομόνωσης και του διαχωρισμού που εντείνεται στην κοινωνία μας θα πρέπει να αρχίσει να νιώθει και πάλι ασφαλής.

Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να νιώθουν ασφαλείς [...]]]> “Η Γη έχει αρκετά για να καλύψει τις ανάγκες όλων,
όχι όμως και την απληστία όλων.”
— Μαχάτμα Γκάντι

Για να βγει ο άνθρωπος από το αδιέξοδο της βίας, της απομόνωσης και του διαχωρισμού που εντείνεται στην κοινωνία μας θα πρέπει να αρχίσει να νιώθει και πάλι ασφαλής.

Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να νιώθουν ασφαλείς μόνο όταν αρχίσουμε δίκαια να μοιράζουμε τους πόρους της Γης. Σήμερα, η δημιουργία κοινωνιών πρόνοιας γίνεται πια αναγκαία, όπου σε όλους θα παρέχονται τα βασικά για διαβίωση, χωρίς να απαιτείται το αντάλλαγμα της εργασίας, που βασικά είναι ένα σύστημα δουλείας, και αναπόφευκτα οδηγεί στην αντι-παραγωγικότητα και στην διαφθορά. Οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου είναι τέσσερις (4): Στέγη, τροφή, ιατρική περίθαλψη και παιδεία.

Το “Venus Project” είναι μια από τις οργανώσεις που υποστηρίζει αυτή την ιδέα.
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Venus_Project

Δυστυχώς αυτή η ιδέα δεν αντιτίθεται μόνο από τις εξέχουσες ελίτ που έχουν δήθεν πολλά να χάσουν, η πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρεί την ιδέα για παροχή των βασικών αναγκών ως παράλογη, κυρίως λόγω του ότι νομίζεται ότι αυτό θα καταλήξει στο ότι κανείς δεν θα επιλέξει πια να δουλεύει και συνεπώς δεν θα υπάρχει παραγωγή (ακόμη και για την κάλυψη των βασικών αναγκών). Το λάθος όμως εδώ είναι ότι οι άνθρωποι θα είναι πιο παραγωγικοί αν είναι ελεύθεροι να επιλέξουν να κάνουν αυτό που τους αρέσει. Βέβαια, η πιο σημαντική ερώτηση που θεωρείται και το μεγαλύτερο πρόβλημα κάτω από τις συνθήκες που παρέχονται σε όλους τα βασικά χωρίς το αντάλλαγμα της προσφοράς εργασίας είναι “ποιος θα μαζέψει τα σκουπίδια”; Δηλαδή ποιος θα κάνει τις  “ταπεινωτικές” δουλειές, αν δεν έχει ανάγκη να το κάνει;

Αυτό το πρόβλημα λύνεται απλά με την αναβάθμιση αυτών των εργασιών σε επίπεδο που αμείβονται πολύ καλά. Έτσι όταν κάποιος/α θα επιλέξει να κάνει μια από αυτές τις εργασίες θα ξέρει ότι έτσι θα μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στο εισόδημά του.

Παρόλο που η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν μπορεί να αναγνωρίσει τα παραπάνω συμφωνεί όμως (αν και δεν το αναφέρει) ότι είναι πιο λογικό να υπάρχουν 15 χιλιάδες παιδιά(!) να πεθαίνουν κάθε μέρα(!) από υποσιτισμό!! …

Η δίκαιη κατανομή των πόρων της Γης (που έχει ως αποτέλεσμα την κάλυψη των βασικών αναγκών όλων των ανθρώπων) αν και το πιο αναγκαίο βήμα για την εξέλιξή μας σήμερα, δεν είναι και το μόνο αναγκαίο. Παιδεία που να αναπτύσσει την κριτική σκέψη στον κάθε άνθρωπο είναι επίσης απόλυτα αναγκαία. Παιδεία που αντί να διδάσκει γεγονότα και απομνημόνευση θα πρέπει να ρωτάει για γνώμες και ιδέες από τους νέους και να γίνεται ανάλυση αυτών. Έτσι αναπτύσσεται η κριτική σκέψη, και μόνο έτσι εξελισσόμαστε, με ανταλλαγές ιδεών, όχι με επιβολή ιδεών.

Ακόμη το πρόβλημα του υπερπληθυσμού θα λυνόταν μέσω της αναβάθμισης της παιδείας.

In 1769, William Stark, a young British physician, began a series of experiments on diet and nutrition, using himself as the experimental subject. After consuming only bread and water for 31 days, Stark added other foods to his diet one by one, including olive oil, figs, goose meat, and milk. In two [...]]]> (Σύντομα μετάφραση στα Ελληνικά)

In 1769, William Stark, a young British physician, began a series of experiments on diet and nutrition, using himself as the experimental subject. After consuming only bread and water for 31 days, Stark added other foods to his diet one by one, including olive oil, figs, goose meat, and milk. In two months, Stark recorded that his gums were red and swollen, bleeding easily to the touch. Seven months later he died, possibly from scurvy, and likely from the cumulative effects of malnutrition. Stark’s diet was heavy on meat and starch, but devoid of fresh vegetables and citrus fruits.

Twelve years before Stark’s ill-fated experiments, Scottish physician James Lind, having observed the preventive and curative powers of citrus fruits and lemon juice during his years as a naval surgeon, wrote a treatise recommending their mandatory consumption by British sailors. By 1795, Lind’s advocacy had resulted in the issuance of lime juice to all naval vessels and the gradual elimination of scurvy within the entire British fleet.

At the time, no one, including Lind, knew of the existence of ascorbic acid, which would eventually become commonly known as vitamin C.

A key role

Ascorbic acid is an organic compound comprised of carbon, hydrogen, and oxygen. In its purest form, ascorbic acid is a white solid and is made synthetically from the sugar dextrose. As such, it can be used as a vitamin supplement and as a food preservative.

Vitamin C enables the body to efficiently use carbohydrates, fats, and protein. Because vitamin C acts as an antioxidant — a nutrient that chemically binds and neutralizes the tissue-damaging effects of substances known as free radicals — it is vital to the growth and health of bones, teeth, gums, ligaments, and blood vessels. Vitamin C also plays a key role in the formation of collagen, the body’s major building protein, and is therefore essential to the proper functioning of all internal organs.

Vitamin C is found in various foods, including citrus fruits such as oranges, lemons, and grapefruit; in green vegetables such as spinach, broccoli, and cabbage; and in tomatoes and potatoes. Food processing may degrade or destroy ascorbic acid. Exposure to air, drying, salting or cooking (especially in copper pots), mincing of fresh vegetables or mashing potatoes may also reduce the amount of vitamin C. (Unless foods are stored for a very long time, freezing does not usually cause loss of vitamin C.)

In modern times, access to fresh fruits and vegetables is common, rendering full-blown cases of vitamin C deficiency relatively rare. Cases are normally limited to isolated elderly adults, usually men whose diet is limited to foods lacking in vitamin C, as well as to infants fed reconstituted milk or milk substitutes without a vitamin C or orange juice supplement. Those with certain illnesses, such as AIDS, cancer or tuberculosis, surgical patients, and those exposed to long periods of cold temperatures can also suffer from ascorbic-acid insufficiency.

Όσο ζούμε σε μια κοινωνία που μας διδάσκει τον φόβο, η πρόνοια λείπει παντελώς προς τους συνανθρώπους μας, και το πιο σημαντικό, όσο η παιδεία προς τα παιδιά και τους νέους μας είναι ανάπηρη και ελλιπής, ξεκομμένη από ανθρωπιστικά ιδεώδη και [...]]]> Η διαφθορά θα υπάρχει όσο οι άνθρωποι νιώθουν ανασφαλείς.
Το ίδιο και η απληστία …

Όσο ζούμε σε μια κοινωνία που μας διδάσκει τον φόβο, η πρόνοια λείπει παντελώς προς τους συνανθρώπους μας, και το πιο σημαντικό, όσο η παιδεία προς τα παιδιά και τους νέους μας είναι ανάπηρη και ελλιπής, ξεκομμένη από ανθρωπιστικά ιδεώδη και δεν αναπτύσσει την κριτική σκέψη, τότε έτσι θα είναι τα πράγματα, και θα συνεχίσουν να είναι επ’αόριστο …

Και για αυτά ευθυνόμαστε όλοι, και όχι κάποιοι διεφθαρμένοι λίγοι ή κάποιες εξέχουσες ελίτ. Η αιώνια δικαιολογία των πολλών για να μην κάνουν αυτά που τους αναλογούν …

Τι και αν παρθούν εκδικητικά μέτρα και επιβληθούν τιμωρίες και ποινές στους υπεύθυνους;

Αυτά είναι απλά άσκοπα μέτρα για την αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων ενός βαθύτερου προβλήματος και όχι για το ίδιο το πρόβλημα που τα δημιουργεί. Αν όλοι μας δεν ασχοληθούμε κάποτε ουσιαστικά με το βαθύτερο πρόβλημα τότε τα ΜΜΕ θα έχουν πάντα δουλειά και υλικό για να μας ενημερώνουν με θλιβερές ειδήσεις διαφθοράς … και δεν λέγεται αυτό με την πρόθεση για προσβολή κανενός μέσου ενημέρωσης.

Αλλά καλά θα ήταν να βλέπαμε και κάποια σοβαρά άρθρα από κοινωνιολόγους και άλλους επιστήμονες που να αναλύουν το θέμα της διαφθοράς και πως δημιουργείται, ποια είναι η ρίζα του προβλήματος της διαφθοράς και οι βαθύτερες αιτίες του. Έτσι μετά τα συμπεράσματα και οι ιδέες να χρησιμοποιηθούν σε κυβερνητικό εκτελεστικό επίπεδο και γενικότερα από την κοινωνία ώστε να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με την ρίζα του προβλήματος και όχι τους καρπούς (διαπλοκές, μίζες, σκάνδαλα, κτλ, κτλ) και τα εκδικητικά μέτρα που παίρνουμε ενάντια σε αυτά (τιμωρίες, δίκες, φυλακίσεις, απολύσεις, κτλ κτλ)

Θέλουμε να είμαστε καλύτεροι από αυτούς που κατηγορούμε; Τότε ας κάνουμε κάτι διαφορετικό από αυτούς, αν πραγματικά το εννοούμε ότι θέλουμε να κάνουμε κάτι καλύτερο;

Για αρχή;
Ας σταματήσουμε την εκδίκηση που διαιωνίζει το πρόβλημα, και μετά ας προχωρήσουμε σε ενέργειες για την ουσιαστική λύση. Κάθε λογικός άνθρωπος ξέρει αυτές τις ενέργειες αν κάτσει λίγο να σκεφτεί. Δεν είναι θέμα ευφυΐας αλλά θέλησης … Δεν έχουμε την θέληση ή και το κουράγιο για ουσιαστικές λύσεις … και αυτή είναι η αλήθεια.

Θα πρέπει να αναλογιστούμε αν έχουμε κουραστεί από όλα αυτά και πραγματικά θέλουμε αλλαγή ή την διαιώνιση των προβλημάτων μας. Και αυτό γιατί ο καθένας έχει τους δικούς του σκοπούς που εγγυώνται μόνο την δική του ασφάλεια …

Για αυτό και νομίζω ότι μία από τις ρίζες του προβλήματος (ίσως η πιο κύρια ή και η μόνη) είναι η ανασφάλεια που όλοι νιώθουμε κατά βάθος …